فیل جان هفتم: همه چیز تقصیر خط ۶ مترو است

معده ام و به تبع اون روده ام، یا روده ام و به اجبار معده ام، کم کار هستند، مثل یک پرسنل رسمی دولتی که بعد از سالها فهمیده تا چه حد بیکار باشد ولی اشکالی پیش نیاید. حالا که فکر می کنم می بینم کلا تنبلی در دپارتمان های مختلف من مسئله روتینی است؛ مثل مرد مورچه ای که وقتی اسکیلش زیاد می شود کندی هویدا می شود، من مرد فیلی ِ همیشه کند با دپارتمانهای فربه و بیکاری هستم که در مورد همه چیز باید تعدیل نیرو کند وگرنه ورشکست می شوم. حالا چرا دارم به اینها فکر می کنم؟ همه چیز تقصیر متروی خط ۶ است! تازه راه افتاده و به فاصله هر یک ربع قطار دارد و امروز صبح که دیر کرده حالم از شام زیاد دیشب و کیک و شیر قهوه در روز جاری صبح که هر دو در گلویم هستند هنوز به هم می خورد